Acorn computers memorabilia

Η πρώτη μου επαφή με Η/Υ ήταν τον Ιούνιο του 1985 τελειώνοντας την πρώτη γυμνασίου. Εποχή Spectrum, C64, Amstrad 464 (με κασσέτα) κλπ. Σε αντίθεση με τα άλλα -μάλλον λίγα- παιδιά που είχαν τότε Η/Υ η δική μου περίπτωση παρουσίαζε δύο διαφορές. Πρώτον, ο πατέρας μου δεν πήρε Η/Υ για το γιο του αλλά καταρχήν για τον ίδιο με την ελπίδα βέβαια να ασχοληθώ κι εγώ. Δεύτερον, δεν πήρε κάποιον από τους συνηθισμένους υπολογιστές της εποχής αλλά έναν με περίεργο όνομα και παντελώς άγνωστο στους υπόλοιπους φίλους και γνωστούς μου. Τον BBC-B.  Θυμάμαι ότι πήγαμε Σάββατο πρωί να τον αγοράσουμε μαζί στην Κάνιγγος όπου βρισκόταν η αντιπροσωπεία της Acorn. Τον συνδέσαμε το απόγευμα αλλα είχαμε να πάμε κάπου μετά και δεν ασχοληθήκαμε. Η επόμενη μέρα ήταν για καλή μου τύχη η Κυριακή των εκλογών του 1985 και για ακόμα καλύτερη μου τύχη ο πατέρας μου είχε οριστεί εκλογικός αντιπρόσωπος άρα θα έλλειπε όλη μέρα. Δεν πρόκειται να ξεχάσω τη στιγμή που άνοιξα τον υπολογιστή, άκουσα το beep και έβλεπα την πράσινη οθόνη και έβλεπα στην οθόνη αυτά που πληκτρολογούσα. Επίσης μου απαντούσε συνέχεια, «syntax error» φυσικά.. Ηταν από τις πιο μαγικές στιγμές της ζωής μου.

Τον πρώτο καιρό είχε πέσει με τα μούτρα ο πατέρας μου και είχε καταπιαστεί με τη BBC-BASIC. Μετά από ένα μήνα είχε καταφέρει να φτιάξει ένα πρόγραμμα για τα κοινόχρηστα της πολυκατοικίας.  Το 2ο μήνα ήταν ακόμη πιο χαρούμενος γιατί μείωσε το μέγεθος του προγραμματος στο ένα εικοστό αφού ανακάλυψε ότι υπήρχαν τα arrays και τα loops… Εγώ αφού έπαιξα λίγο με τα δύο παιχνίδια που υπήρχαν μαζί με τον υπολογιστή σύν τα άλλα δύο που αγόρασα δεν πολυασχολήθηκα. Με είχε πάρει και λίγο από κάτω γιατί όλοι οι φίλοι και γνωστοί είχαν specrum, commodore κλπ αρα δεν έπαιζε η ανταλλαγή παιχνιδιών. Το Φθινόπωρο σε μια κρίση βαρεμάρας από το σχολείο αποφάσισα να διαβάσω το manual της BBC-BASIC.  Αρχισα να αντιγραφω κάποια παραδείγματα, μετά να τα «πειράζω» και αυτό ήταν. Είχα κολλήσει. Αρχισα να γράφω τα πρώτα προγράμματα, να τα σώζω τρεις φορές συνεχόμενα στην κασσέτα έτσι ώστε αν γινόταν corrupt το πρώτο αντίγραφο το φόρτωμα θα συνεχιζόταν από το δεύτερο κοκ, τότε άρχισα να παίρνω το τρόλλει μόνος μου για να πηγαίνω στον Παπασωτηρίου για να πάρω το Acorn User, να στέλνω συμμετοχές στο Acorn User για τα oneliners κλπ.

Αργότερα κατάλαβα ότι είχαμε αγοράσει το κορυφαίο 8μπιτο υπολογιστή. Αρκεί να αναφέρω ότι είχε και ειδική πόρτα (tube) για δεύτερο επεξεργαστή! Μπορούσες να βάλεις Z80 για να τρεξεις CP/M ή ακόμη και τον 32016, τον πρώτο 32μπιτο επεξεργαστή (ναι παιδιά αυτός ήταν ο πρώτος και όχι ο 80386…) για να τρέξεις το PANOS (unix port της Acorn). Επίσης είχε υποδοχή για δίκτυο (Econet), πλήρως δομημένη BASIC κ.α. Και όλα αυτά το 1985 επαναλαμβάνω…

Και έτσι έφτασα στο ευτυχές φθινόπωρο του 1987 όπου είχα την τύχη να αγοράσω τον τον διάδοχο. Το καλύτερο προσωπικό υπολογιστή που κατασκευάστηκε ποτέ. Τον Acorn Archimedes. Για να καταλάβετε τι εννοώ παραθέτω ορισμένα χαρακτηριστικά:

– CPU: ARM1, με αρχιτεκτονική RISC και ταχύτητα 4MIPS (τότε το state of the art στα PC ήταν ο 80386 στα 20MHz που έπιανε μετα βίας τα 0,8MIPS)
– 4096 χρώματα ταυτόχρονα στην οθόνη
– Σύνδεση με multi-scan monitor
– Outline font-manager με font antialising !!!! (Ναι, ο Adobe Type Manager δεν είχε βγει ακόμη. Τα mac είχαν fixed sized γραμματοσειρές… για τα PC δεν συζητάμε, MSDOS, EGA και αλλα τέτοια κακομοίρικα)

και όπως έγραψε και ο Dick Pountain στο review του στο Ευαγγέλιο (το οποίο είχα ξεκοκαλλίσει όλο τον Αυγουστο περιμένοντας το -τρίτο στην Ελλάδα- μηχάνημα που είχαμε παραγγείλει):

The A500 felt like the fastest computer I have ever used, by a considerable margin. Benchmarks are inadequate to convey the feeling of power that exudes in use; just about everything you do happens instantly, and it takes a hefty sized Mandelbrot computation before you believe that anything can tax it. Power is nothing if it cannot be harnessed, and the A series allow you to translate this power easily into results on the screen; they can be programmed immediately by anyone competent in Basic, without requiring a sixmonth course of study. 

Πως τα θυμήθηκα όλα αυτά; Επεσα πάνω στο παρακάτω video:

http://www.youtube.com/watch?v=tw94qXPfg6Y

Προκειται για το Zarch, το πρώτο παιχνίδι για τον Archimedes που είχε φτιαχτεί από τον μέγιστο David Braben co-author του Elite.  Πρόκειται για ένα 3d παιχνίδι όπου οι πυροβολισμοί, τα χτυπήματα στα νερά κλπ υπάκουαν πλήρως στους νόμους της βαρύτητας. Και αν με τα σημερινά δεδομένα αυτό σας φαίνεται απλό, πιστέψτε με ότι το 1987 δεν ήταν καθόλου έτσι. Οπως έγραψε και ο Pountain:

Nothing could better illustrate the way a quantitative jump in processing power can lead to a qualitative step in applications. You just can’t do this stuff on an 8088, and it’s doubtful on a 68000; the hefty calculations of landscape perspective and particle motion for each scene need to be performed in less than the screen refresh period or the illusion collapses. 

Τέλος, κάποιοι μπορεί να αναρωτηθούν: αφού ήταν τόσο γαμάτα μηχανήματα πως και οι περισσότεροι δεν έχουμε ακούσει γι αυτά; Η απάντηση είναι απλή. Η Acorn ήταν αγγλική εταιρεία. Τεχνολογικά αιώνες μπροστά, εμπορικά άστα να πάνε…

Advertisements

10 Σχόλια

  1. cosmix on

    Ένα ακόμη παιδί των BBC Micro! 🙂

    Πρώτα απ’όλα κάποια τεχνικά σχόλια. Μπούλη, μπορεί το 1987 να μην κατανοούσες τη διαφορά, όμως σήμερα νομίζω είναι αδικαιολόγητο να συγκρίνεις (‘καθαρούς’) CISC και RISC επεξεργαστές όπως ο 80386 και ο ARM2 με κριτήριο την επίδοση σε MIPS. Kάτι τέτοιο υποδηλώνει άγνοια της διαφοράς στην αρχιτεκτονική επεξεργαστών και συνεπάγεται εσφαλλμένη χρήση μιας σαφώς άτοπης μετρικής.

    Επιπλέον, είμαι σχεδόν βέβαιος πως οι τιμές που δίνεις για τον i80386/20 (0.8MIPS) είναι λάθος. Αν θυμάμαι καλά ο 386 στα 16MHz απέδιδε γύρω στα 5 MIPS (στα 33ΜΗz η ‘απόδοση’ σε MIPS ανέβαινε γύρω στα 11 αλλά μπορεί να αποκλίνω για 2-3MIPS). Εν συγκρίσει, ο ARM2 είχε peak κοντά στα 5MIPS στα 8MHz. Φυσικά η τιμή ενός (επεξεργαστή) 80386 το 1987 ήταν αστρονομική — αμφιβάλλω εαν πολύς κόσμος ήξερε καν πως υπήρχε μέχρι το 1991-1992 οπότε και οι τιμές άρχισαν να πέφτουν λόγω της διάθεσης του 80486.

    Αυτό φυσικά δεν κάνει τον Αrchimede ασθενικό μηχάνημα για την εποχή του. Κάθε άλλο, ήταν από τα δυνατότερα! Μπορεί να μη ‘χτυπούσε’ τους κορυφαίους επεξεργαστές της σειράς x86 που έκαναν όσο όλο το μηχάνημα (ή και παραπάνω) αλλά με βεβαιότητα ξεπερνούσε σε επιδόσεις τη πλειοψηφία των home computers που τον ανταγωνίζονταν. Ο Archimedes ήταν κατα πολύ γρηγορότερος των περισσότερων Macintosh, της Amiga, του Αtari ST κλπ αλλά και όλων των 808x, 80286 που το 1987 αποτελούσαν και τη μεγάλη πλειοψηφία των μηχανημάτων.

    Τέλος, πιστεύω πως μιλώντας για την Acorn οφείλεις να αναφέρεις τη σημαντική συνεισφορά της μεσω της θυγατρικής της (πλέον ονομαζόμενης) ARM Limited. Ίσως — στους νεώτερους — να μην έχει τη φήμη που απέκτησαν άλλες εταιρίες της εποχής, όπως π.χ. η Commodore με την Αmiga, η Atari με το ST κλπ., όμως ας μη ξεχνούμε πως μέχρι και σήμερα η ΑΡΜ κρατά ακόμη τα δικαιώματα και σχεδιάζει, αναπτύσσει και εξελίσσει τη πιο δημοφιλή σειρά επεξεργαστών για embedded εφαρμογές, τους ARM, επεξεργαστές (ή μάλλον ορθότερα μια πλατφόρμα επεξεργαστών) για την οποία δικαιώματα χρήσης έχουν αποκτήσει εκατοντάδες εταιρίες συμπεριλαμβανομένης της Intel (με τους προ κάποιων ετών δημοφιλείς σε gadgets επεξεργαστές XScale). Σήμερα το 75% περίπου των επεξεργαστών σε embedded systems είναι αρχιτεκτονικής ARM. Υπο αυτό το φως η Acorn ήταν σαφώς ουσιαστικότερος παράγοντας στην βιομηχανία από πολλές άλλες εκλειπούσες ή μη εταιρίες. Εμπορικά λοιπόν μια χαρά τα κατάφερε δεδομένης της αγοράς της εποχής — το ότι ήταν Βρετανική δεν ήταν το πρόβλημα, πιστεύω πως τότε έκανε σχετικά καλή δουλειά σε σχέση με τους ανταγωνιστές της: Μάλλον η ορμή της αρχιτεκτονικής x86 που κυριολεκτικά σκότωσε όλους όσους πρόσφεραν κάτι διαφορετικό (πλην της Apple που αφ’ενός είχε προλάβει να αποκτήσει ένα σημαντικό niche, αφ’ετέρου μόλις που κατάφερε να επιζήσει οριακά), η πτωτική πορεία της Οlivetti στις αρχές των 1990ς (η εν λόγω εταιρία είχε περίπου το 80% της Acorn) σε συνδυασμό με το σχετικά μεγάλο κόστος απόκτησης ενός Archimede για τον ‘απλό χρήστη’ — και όλα αυτά σε έναν κόσμο που οι υπολογιστές δεν αποτελούσαν καθημερινό ‘αγαθό’ αλλά μάλλον πολυτέλεια και που το λογισμικό σαφώς ευνοούσε τα ‘συμβατά’ — νομίζω πως δύσκολα θα μπορούσε η Αcorn να επιβιώσει, όπως δεν επιβίωσαν τόσες άλλες εταιρίες με παρομοίως πρωτοποριακές τεχνολογίες και πολύ περισσότερο κεφάλαιο στη διάθεσή τους.

    Χάρηκα που διάβασα το άρθρο σου. Καλό είναι να βλέπουμε τέτοιες ιστορικές αναδρομές που και πού 🙂

  2. Μπούλης on

    Χαίρομαι που σου άρεσε το post.

    Εχεις δίκιο στο κομμάτι των MIPS. Θυμόμουν λάθος. Αυτό όμως που θυμάμαι σίγουρα είναι ότι το πρώτο production PC που είχε τον 80386 στα 16ΜΗz ήταν της Compaq και είχε βγει το Φθινόπωρο του 87. Τον Δεκέμβριο είχαν γίνει και τα πρώτα reviews του 80386 στα 20MHz. Τότε στα benchmarks o Archie ήταν σαφώς πιο γρήγορος, γεγονός που ίσως οφειλόταν και στην απλοϊκότητα εκείνων των benchmarks. Θυμάμαι ότι το Personal Computer World (αλλά και άλλοι) χρησιμοποιούσαν 7 ή 8 benchmarks με τον standard interpreter του κάθε μηχανήματος. Οπότε κάτι που έτρεχε στον 80386 σε MSDOS (αρα σε real mode) με την αισχρή GWBASIC σίγουρα θα έτρεχε πιο αργά από το αντίστοιχο σε BBC BASIC στο Arthur (και μετά στο RISC OS).

    Συμφωνώ και για τη συνεισφορά της ARM Ltd και θα πρόσθετα ότι ο επεξεργαστής «σώθηκε» επειδή ακριβώς το 1990 η Acorn σε μία σπάνια έκλαμψη στρατηγικής μετέφερε το κομμάτι των cpu σε μία νέα θυγατρική της (την ARM ltd) με εταίρο τη γνωστή Apple.

    Το πρόβλημα της Acorn (όπως και αρκετών άλλων βρετανικών εταιρειών) ήταν ότι ήταν κρατικοδίαιτη. Πίστευαν ότι και στα 90s ήταν εξασφαλισμένοι και θα πουλούσαν επ’ άπειρον στα βρεττανικά σχολεία αγνοώντας τις εξελίξεις στην υπόλοιπη βιομηχανία. Εάν θέλεις και άλλο ανάλογο βρεττανικό παράδειγμα, δες τι έγινε με τον transputer της INMOS.

  3. Vaggelis on

    @Μπούλης

    Μπορώ να πω ότι συγκινήθηκα με το post και παράλληλα εντυπωσιάστηκα με το ότι εν τέλει υπήρξαν άτομα τα οποία είχαν υπολογιστές διαφορετικούς από τα συνηθισμένα (Spectrum, Amstrad, Atari, Amiga)…

    Σχετικά με το τεχνικό κομμάτι θα συμφωνήσω με τον cosmix και θα συμπληρώσω ότι τα MIPS δεν είναι αξιόπιστη μετρική για την απόδοση ενός υπολογιστή. Αρκετά πιο ενδιαφέρον είναι το κομμάτι του CPI (clock cycles per instruction) που είναι και το πραγματικά δυνατό σημείο των RISC επεξεργαστών όπως αυτού του Archie. Το CPI των RISC επεξεργαστών είναι πολύ χαμηλότερο και έτσι μπορούν και έχουν την ίδια απόδοση με CISC μηχανήματα τα οποία δουλεύουν σε πολλαπλάσια συχνότητα ρολογιού. Και πάλι όμως αυτό είναι απλοϊκό καθώς πλέον υπάρχουν αρκετές τεχνικές (pipelining, branch prediction, multiple ALU – reservation stations κ.α.) κάνοντας απλά το benchmarking μια επιστήμη από μόνο του.

    Για την εποχή, ένας RISC επεξεργαστής σε μηχάνημα «μαζικής» παραγωγής ήταν κάτι το ασύλληπτο εάν φανταστείς ότι τα πρώτα VLSI CPU πρωτότυπα σε Berkley & Stanford φτιάχτηκαν (μεταξύ της ομάδας του Patterson και ο Δρ. Κατεβαίνης που είναι τώρα καθηγήτης στο Πανεπιστήμιο Κρήτης) μόλις 3-4 χρόνια πριν (είχε προηγηθεί και ο IBM 801 φυσικά ο οποίος δεν έτυχε εμπορικής εκμετάλλευσης).

    Επιπρόσθετα, συμφωνώ και εγώ με τον cosmix ότι το momentum που είχε αποκτήσει ο κόσμος των συμβατών σε συνδυασμό με την εμφάνιση στις αρχές της δεκαετίας του ’90 μερικών εξαιρετικών τίτλων παιχνιδιών (βλέπε adventures της Sierra/Dynamix και Wing Commanader (ναι ήθελε 386 τότε!) της Origin) που εκμεταλλεύτηκαν την υπολογιστική ισχύ αλλά και τους φτηνούς σκληρούς δίσκους (φτηνούς σε σχέση με τους αντίστοιχους των άλλων κατασκευαστών – αχ αυτή η εμμονή της Commodore στους SCSI). Τα παιχνίδια σε συνδυασμό με την τεράστια βάση επιχειρηματικού λογισμικού αλλά και την αδράνεια της Apple και τα προβλήματα που άρχισαν να παρουσιάζουν και οι υπόλοιπες εταιρίες έκαναν τον ογκόλιθο που λέγεται PC να αρχίσει να κυλάει…

    Και όπως λένε στο χωριό μου, πέτρα που κυλά ποτέ δεν χορταριάζει…

  4. Nick_theGeek on

    κατ’αρχήν καλώς όρισες ως blogger και συγχαρητήρια για τον mpouligator!!
    ενθουσιάστικα με το post σου!! θεωρώ πολύ «ρομαντική» αυτήν την εποχή (85-95) των υπολογιστών, καθώς δεν την έζησα, αλλά διάβασα γι’αυτήν!! θεωρώ πολύ τυχερή την γενιά σου, διότι από την μία ζήσατε όλη την εξέλιξη των προσωπικών υπολογιστών, και από την άλλη αποκτήσατε πολλές και χρήσιμες γνώσεις στον προγραμματισμό και τους υπολογιστές γενικότερα.
    ελπίζω να μας ξαναταξιδέψεις σε εκείνες τις εποχές κάποια ανύποπτη στιμή!!

  5. mpoulis on

    @vaggelis
    Σίγουρα το ποτάμι που ξεκίνησε το 1990 με τα Windows 3.0 δεν θα ξαναγύριζε. Πιστεύω όμως ότι με κάποιες κινήσεις θα μπορούσε να κρατησει ένα niche κομμάτι της αγοράς όπως συνέβη με τα Mac.

    @Nick_theGeek
    Καλώς σας βρήκα!

  6. Christos on

    Τυχαία βρήκα αυτό το blog. Να πώ ότι ήμουν κι εγώ χρήστης Acorn και συγκεκριμένα του Acorn Electron, του μικρού της σειράς. Απίθανες όλες οι μηχανές της Acorn. Εχω ανοίξει τον Electron και ήταν έτη φωτός μπροστά για την εποχή του με τ μοναδικό EULA chip.
    Aκόμη τον έχω, μάλιστα τον έβαλα μπρός την περασμένη βδομάδα!!! Αλλο πράγμα.
    Ημουν τυχερός και λόγω δουλειάς έπεσα μετά στα Mac. Βέβαια ο επόμενος υπολογιστής μου ήταν ένα IBM 8088. Αυτή τη στιγμή πιστέυω ότι οι μηχανές της Apple είναι έτη φωτός μπροστά, μάλιστα έχουν κάτι από αυτή τη μαγεία της Acorn.

  7. vripidas on

    sorry gia ta greeklish…

    1) to bbc itan safos to kalitero mixanima apo oti kikloforouse ton kairo mas, alla den eixe afto to kati, to agapisiariko, pou mono o spectrum 48k (milao mono gia gomolastixes version) eixe.
    2) exo kai ego enan arximidi. mou ton eixe xarisei prin kana triari xronia enas filos, ton eida gia ligo, plaka eixe, emeine os eixe ektote.exeis dokimasei na valeis linux ? nomizo oti prepei na paizei … tha gineis esy to peiramatozoo kai an petyxeis tipota na akoloythiso?

  8. mpoulis on

    @vripidas
    1) Οντως δεν ήταν αγαπησιάρικος με τη μία. Ηθελε το χρόνο του από σένα συν του ότι ήταν και λίγο σνομπ σε αντίθεση με το παιδί του λαού spectrum.

    2) Το γεγονός ότι α) Ο A305 που έχω έχει μόνο δισκέτα 800Κ και β) είμαι παντελώς άσχετος από linux καταδικάζουν την απόπειρα. Αλλά για εξήγησε μου κάτι που ποτέ δεν κατάλαβα πολύ καλά: Εστω ότι έπαιρνες το source του linux και κατάφερνες να κάνεις επιτυχές compile με τον ANSI C compiler που υπήρχε για το RISC OS. Αυτό θα έβγαζε RISC-OS executables. Θα τα τρεχες και θα είχες linux; Μάλλον όχι. Τότε πως;;;

  9. cosmix on

    Εστω ότι έπαιρνες το source του linux και κατάφερνες να κάνεις επιτυχές compile με τον ANSI C compiler που υπήρχε για το RISC OS. Αυτό θα έβγαζε RISC-OS executables. Θα τα τρεχες και θα είχες linux; Μάλλον όχι.

    Όχι! Δε θα έκανες επιτυχές compilation. 🙂

    Πρώτα απ’όλα ο πυρήνας περιέχει και ένα μέρος assembly καθώς και ένα μέρος architecture-specific κώδικα C. Οπότε υποθέτεις ότι υπάρχει ήδη port για την αρχιτεκτονική σου. Μετά έχε υπ’όψην σου πως ο πυρήνας *απαιτεί* GCC και γίνεται packaged κατάλληλα (με το GNU toolchain) ώστε να είναι έτοιμος για boot — κατα το compilation το μεγαλύτερο μέρος του πυρήνα, εκτός από ένα μικρό μέρος που αποτελεί τον bootloader γίνεται compiled και συμπιέζεται. Ο bootloader (του πυρήνα) μεταφέρεται στην αρχή του ‘αρχείου’. Δεν είναι ο πυρήνας λοιπόν ένα απλό ‘εκτελέσιμο’ ELF (πόσο μάλλον) ένα εκτελέσιμο RISC-OS. Είναι ένα raw binary αρχείο που περιέχει τον kernel bootloader (σε raw binary ώστε να εκτελεσθεί μόλις πάρει τον έλεγχο από τον bootloader του συστήματος, συνήθως πλέον το GRUB) και έπειτα μια συμπιεσμένη image του πυρήνα.

    Τώρα, τον GCC μπορείς να το κάνεις compile με οποιονδήποτε ISO C99 compiler θέλεις, αν θυμάμαι καλά. Μετά βέβαια, πρέπει με τον GCC να κάνεις compile το glibc. Και μετά τον πυρήνα.

    Νομίζω υπήρχε port για A305 αλλά μάλλον δεν θα είναι maintained πλέον…

  10. Giannis Tsakiris on

    «…Ηταν από τις πιο μαγικές στιγμές της ζωής μου…»
    την ίδια εποχή περίπου, κάπως έτσι είχα νιώσει και εγω (με έναν TI-99/4A και αργότερα με έναν C64 «breadbox») μόνο που για μένα αυτές ήταν είναι και θα παραμείνουν για πάντα οι καλύτερες και οι πιο μαγικές στιγμές τις ζωής μου. κρίμα που τότε δεν είχα κανένα άλλο να μοιραστώ αυτό το πάθος (τότε το να είχες υπολογιστή ήταν η εξαίρεση)


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: