Archive for Αύγουστος 2007|Monthly archive page

24 Season 6

Καταρχήν να ξεκαθαρίσω ότι είμαι άρρωστος με το 24. Εδώ δεν πρόκειται να διαβάσετε κάποια κουλτουριάρικη κριτική για την αντιτρομοκρατική υστερία που καλλιεργεί  το διαβολικό κανάλι του Μερντοχ. Οχι απαραίτητα γιατί αυτό δεν συμβαίνει αλλά γιατί μου τη δίνουν όσοι με αντιμετωπίζουν by default ως πρόβατο και σπεύδουν να με σώσουν από κακές επιρροές. Τέλος προλόγου, πάμε στο θέμα μας.

Μόλις τελείωσα τον έκτο κύκλο ο οποίος προβλήθηκε φέτος στην Αμερική στο διάστημα Ιανουάριος – Μάιος. Το DVD στην Ελλάδα όπως κάθε χρόνο αναμένεται τα Χριστούγεννα οπότε όπως καταλαβαίνετε έπρεπε να αναζητήσω κάποια πιο γρήγορη λύση προκειμένου να πάρω τη «δόση» μου.

Η γενική υπόθεση είναι ότι υπάρχει ένα μεγάλο κύμα τρομακρατικών ενεργειών στην Αμερική το οποίο κορυφώνεται με την απειλή πυρηνικών εκρήξεων. Και σε αυτο τον κύκλο η υπόθεση εκτυλίσσεται παράλληλα σε δύο ταμπλό: στο πεδίο της δράσης και στο Λευκό Οίκο, ενώ υπάρχουν όλα τα γνωστά στοιχεία που αγαπήσαμε στη σειρά: καταιγιστική δράση, όταν όλα πηγαίνουν στραβά και πιστεύεις ότι τα πράγματα δεν μπορεί να γίνουν χειρότερα, να γίνονται (Damn it!), τα παιχνίδια εξουσίας στον Λευκό Οίκο, το κενό βλέμμα του Jack όταν πρόκειται να κάνει κάτι που δεν θέλει αλλα πρέπει, οι ανακρίσεις από τον ίδιο το Jack (αγαπημένο σημείο!) κ.α.

Ενα σημείο διαφοροποίησης αυτού του κύκλου σε σχέση με τους προηγούμενους είναι ότι η πρώτη κορύφωση της υπόθεσης δεν γίνεται στη μέση της σειράς αλλά προς το τέλος, στο 18ο επεισόδιο.

Στα αρνητικά, ένα-δυο σημεία του σεναρίου μου φάνηκαν λίγο αφελή ενώ σε ένα άλλο η ιστορία επαναλαμβάνεται.

Τελειώνω με μερικά bullets:

  • Πρόεδρος είναι ο μικρός αδελφός του Palmer
  • Εμφανίζεται σε πρωταγωνιστικό ρόλο ο μπαμπάς του Jack !
  • Εχει αλλάξει ο ανακριτής της CTU που χειρίζεται το «pharmaceutical package»
  • Κάνει ένα πέρασμα ο ex-president Logan
  • Ο Jack στα πρώτα επεισόδια είναι λίγο ντεφορμέ (14 μήνες αιχμαλωσία στην Κίνα είναι αυτοί) αλλά μετά συνέρχεται…
  • H Chloe έχει σταθερό γκόμενο
  • Παίζει σε πρωταγνωστικό guest ρόλο ο Powers Boothe (οι παλαιότεροι θα τον θυμούνται από την 80s σειρά Philip Marlowe, Private Eye που είχε προβληθεί και στην ΕΡΤ)
  •  Δεν ξέρω αν φταίει η ποιότητα των avi αλλά έχω την εντύπωση ότι ο Buchanan το βάφει το μαλλί… 🙂

Update: Βonus video με τις κλασσικές ατάκες του 24

Τέχηδες*

Από την ηλικία των 12 ετών που αγόρασα τον πρώτο μου υπολογιστή έχω εμπλακεί σε χιλιάδες μαχητικές συζητήσεις γύρω από τους υπολογιστές και την τεχνολογία γενικότερα:

  • BBC vs όλα τα 8μπιτα
  • Γιατί όλοι οι Amstrad είναι μάπα
  • Ποιo είναι το καλύτερο port του Elite;
  • BBC BASIC vs Sinclair QL BASIC
  • Archimedes vs Amiga (και οι δύο μαζί να δουλεύουμε ψιλό γαζί τους PCάδες)
  • Aξίζει να αγοράσει κανείς PC λόγω Windows 3.0;
  • MS-DOS vs DR-DOS
  • Clipper vs Foxpro
  • Windows NT vs OS2
  • Internet Explorer vs Netscape
  • Συμφωνείς ή διαφωνείς με τον Jacob Nielsen;
  • Windows vs Linux
  • ASP vs PHP

και πάει λέγοντας. Οι συζητήσεις ήταν κατά κανόνα παθιασμένες με δεκάδες επιχειρήματα, κόντρα επιχειρήματα, αντιπερισπασμούς, εκρήξεις κλπ και πολλές φορές διαρκούσαν αρκετές ώρες! Επίσης οι ίδιες συζητήσεις επαναλαμβάνονταν με πολύ μικρές παραλλαγές, από τα ίδια πρόσωπα, ξανά και ξανά. Στο 99% των περιπτώσεων κανένας από τους συμμετέχοντες δεν άλλαζε γνώμη, τουλάχιστον όχι μπροστά στους άλλους. Ολοι όμως νοιώθαμε μέσα μας ότι μας ένωνε το πάθος και η αγάπη για το αντικείμενο, γι αυτό κατά βάθος το καταευχαριστιόμασταν.

Οπως γράφω και στo about, η δουλειά μου σχετίζεται με το Internet. Τα πρώτα χρόνια στο τεχνικό κομμάτι. Τώρα κυρίως στο επιχειρηματικό αν και προσπαθώ όσο μπορώ να κρατάω μια επαφή και με τα τεχνικά.  Κι εδώ έχω συμμετάσχει σε πολλές συζητήσεις:

  • πότε θα γινει το μπαμ του internet στην Ελλάδα;
  • τι θα γίνει με τις μετρήσεις;
  • impressions vs χρονοχρέωσης
  • online μέσα vs παραδοσιακών

κλπ κλπ. Και εδώ υπάρχουν τα επιχειρήματα, το πάθος, οι εκρήξεις. Με τον καιρό όμως  βλέπω να λιγοστεύει αυτή η έντονη αίσθηση της αλληλεγγύης που σας περιέγραψα πιο πάνω, ότι δηλαδή πέρα από την προσωπική πορεία του καθενός, όλοι δουλεύουμε σε ένα αντικείμενο που γουστάρουμε. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα, αφενός οι συζητήσεις να μην έχουν την ίδια πλάκα και αφετέρου να λείπει αυτή η γλύκα τις ικανοποίησης που είχες παλιά γιατί ήξερες ότι μπορεί να μην έπεισες το συνομιλητή σου αλλά σίγουρα έστω και απειροελάχιστα τον προβλημάτισες.

Δεν ξέρω αν φταίει το αντικείμενο, η εποχή ή το ότι απλώς μεγαλώνω και βλέπω τα πράγματα διαφορετικά. Τις σπάνιες φορές όμως που συμμετέχω σε μία τεχνική συζήτηση το ευχαριστιέμαι καλύτερα.

Λες;

* O τίτλος του post είναι «κλεμμένος» από ένα φίλο που εδώ και λίγα χρόνια έχει αποσυρθεί από το προσκήνιο και μου λείπει πολύ.

DOM manipulation tip

Εστω ότι έχουμε ένα μεγάλο html πίνακα, ας πούμε 500 γραμμές x 3 στήλες = 1500 κελιά και θέλουμε να αλλάξουμε δυναμικά με javascript τα περιεχόμενα όλων των κελιών.

Υπάρχουν δύο τρόποι:

Ο προφανής: Δίνουμε ένα μοναδικό id σε κάθε <td>και αλλάζουμε την τιμή του κάθε κελιού απευθείας με κάτι τέτοιο:

document.getElementById("cellId").innerHTML="something";

Και ο «κουλός«:  Δινουμε ένα μοναδικό id σε κάθε <tr> και αλλάζουμε την τιμή του κάθε κελιού κάνοντας reference στο <tr>, δηλαδή:

document.getElementById("rowId").cells[n].innerHTML="something";

Ο «κουλός» τρόπος εκτελείται στο μισό χρόνο και στον ΙΕ και στον Mozilla. Λεπτομέρεια που ορισμένες φόρες κυριολεκτικά κάνει τη διαφορά! 

Διαφήμιση, blogs και «Κάνε χρήμα στο διαδίκτυο»

Update 1 : Σχετικές συζητησεις γίνονται στο metablogging και στο Nylon.
Update 2: Ο fotis σε σημερινό post κυριολεκτικά τα λέει όλα. Οταν μία εικόνα αξίζει όσο χίλιες λέξεις…

Τον τελευταίο καιρό έχει ξεκινήσει στην ελληνική μπλογκόσφαιρα μία συζήτηση σχετικά με τη διαφήμιση στα blogs, την επίδραση που μπορεί να έχει στο περιεχόμενο τους κλπ. Το θέμα έχει θιχτεί σε διάφορες συζητήσεις από πολλές πλευρές και κατά τη γνώμη μου έχει πάρει μεγαλύτερες διαστάσεις από όσο θα έπρεπε για τον απλούστατο λόγο του ότι το θέμα δεν αφορά περισσότερα από πέντε άντε δέκα blogs. Ολα τα υπόλοιπα έχουν πολύ μικρή επισκεψιμότητα για να ασχοληθεί κανείς εμπορικά.

Ας δούμε καταρχήν τους τύπους διαφήμισης που μπορεί να βάλει κάποιος στο blog του:
 
Τύποι διαφημισης:
1. Google ads
2. Κλασσική διαφήμιση με banner προερχόμενη από διαφημιστική ή απευθείας πελάτη.
3. Advertorial, διαφημιστικό κείμενο πλασαρισμένο σαν κανονικό post

Google ads μπορεί να βάλει ο οποιοσδήποτε ανεξάρτητα από την επισκεψιμότητα που έχει. Μοναδικός όρος να μην έχει τσόντες. Σε αυτή την περίπτωση βάζεις google ads και εισπραττεις 20-30 ευρώ το μήνα. Θέμα επιρροής της διαφήμισης στην αξιοπιστία του περιεχομένου δεν υπάρχει διότι ο ιδιοκτήτης του blog δεν επιλέγει και δεν έχει απολύτως καμμία επαφή τον διαφημιζόμενο. Και η συζήτηση σε πρακτικό επίπεδο (γιατί σε φιλοσοφικό μπορούμε να συζητάμε επί ώρες) για το 99,99% των ελληνικών blogs σταματά εδώ.

Πάμε τώρα στα 5-10 ελληνικά blogs που έχουν μία σοβαρή –σε σχέση με τα υπόλοιπα blogs- επισκεψιμότητα. Καταρχήν κι εδώ η σύγκριση επισκεψιμότητας σε σχέση με τα παραδοσιακά online μέσα είναι αστεία. Αρα δε νομίζω ότι έχουν να προσφέρουν πολλά από άποψη κάλυψης γιατί σίγουρα οι αναγνώστες τους επισκέπτονται τουλάχιστον ένα από τα 10-20 μεγαλύτερα παραδοσιακά online μέσα. Στην αρχή θα δούμε κάποια banners σε αυτά που θα προέρχονται από κάποιους διαφημιζόμενους που θα θέλουν να παρουσιάσουν ένα “cool” προφίλ στους καταναλωτές αλλά όταν το φαινόμενο του bloggin γίνει mainstream ή απλά χαθεί ο αρχικός θόρυβος γύρω από αυτό (δεν νομίζω ότι έχει γίνει ακόμη) το πράγμα θα καταλαγιάσει.

Μεγαλύτερο ενδιαφέρον πιστεύω ότι θα υπάρξει από τις διαφημιστικές στα advertorials και εκεί πιστεύω ότι θα ρίξουν περισσότερο  το βάρος τους. Και ο λόγος είναι απλός. Ενα banner σαν αυτά που βλέπει συνέχεια ο αναγνώστης στα υπόλοιπα sites δεν θα έχει κάποιο φοβερό αποτέλεσμα αν το δει και στο αγαπημένο του blog. Αν όμως διαβάσει –μεταξύ άλλων- σε ένα post του αγαπημένου του blogger κάτι σαν κι αυτό «… Χθες πήρα το καινούργιο κινητό Mokiorola Χ1200 και απλά γαμάει…» σίγουρα το αποτέλεσμα για το διαφημιζόμενο θα είναι καλύτερο.

Κι εσείς με τη σειρά σας θα αναρωτηθείτε αν αυτό πλήττει την αξιοπιστία των blogs. Η γνώμη μου είναι ότι εξαρτάται. Οποιοι από τους bloggers πέσουν με τα μούτρα στο μέλι θα «καούν» γρήγορα. Οποιοι το κάνουν με μέτρο και εξακολουθήσουν να κρατήσουν την ύλη τους σε κάποιο επίπεδο θα κερδίσουν μακροπρόθεσμα. Ακόμα όμως και σε αυτή την περίπτωση δεν βλέπω κάποιο κίνδυνο για το bloggin ως μέσο γενικά. Γιατί πάντοτε θα υπάρχουν κάποιοι καινούργιοι που θα καλύψουν το κενό που θα αφήσουν οι προηγούμενοι και νυν αναξιόπιστοι. Οπως δηλαδή συμβαίνει με όλα –σχεδόν- τα πράγματα σε αυτή τη ζωή…

Επίσης μία άλλη παράμετρος που θα πρέπει να έχουν υπόψη τους όσοι bloggers φιλοδοξούν να βγάλουν χρήματα από τη διαφήμιση είναι ότι σε μεγάλο βαθμό οι διαφημιστικές απλά δεν τους χρειάζονται για να απευθυνθούν στους αναγνώστες τους! Οι περισσότεροι θα έχετε προσέξει τον τελευταίο καιρό της viral διαφημίσεις. Κάποιος ανεβάζει ένα post  ή γραφει σε ένα comment ενα link χιουμοριστικού/συνομωτικού χαρακτήρα, κάποιος άλλος το βλέπει, μπαίνει σε κάποιο site, βλέπει κάποιο video/κείμενο που του κινεί το ενδιαφέρον με οποιονδήποτε τρόπο, το στέλνει με mail σε δέκα φιλους του προκειμένου να γελάσουν/να την πατήσουν και αυτοί, κάποιοι θα ανεβάσουν και κανένα post και θα αναρωτιούνται τι συμβαίνει, κάποιοι θα κράξουν την ενεργεια κ.ο.κ. Με αυτό τον τρόπο οι διαφημιστικές εταιρείες πέτυχαν το ιδανικό σενάριο: Απευθύνονται απευθείας στους καταναλωτές χωρίς τη μεσολάβηση κάποιου τρίτου και οι ίδιοι οι καταναλωτές διαδίδουν από μόνοι τους, χωρίς κανένα κόστος για τη διαφημιστική, το μήνυμα! Βέβαια κάτι τέτοιο για να γίνει δεν είναι απλό. Χρειάζεται μια εξυπνη ιδέα, καλή εκτέλεση κλπ Το νόημα σε αυτή την περίπτωση είναι ότι δεν βλέπεις μία διαφήμιση αλλά λαμβάνεις το μήνυμα συμμετέχοντας με κάποιο τρόπο και εσύ.
Βέβαια  όταν και αυτός ο τρόπος γίνει mainstream και έχουμε 10 viral διαφημίσεις την ημέρα θα χάσει μεγάλο μέρος την αποτελεσματικότητας του αλλά σίγουρα σαν τωρινή τάση παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον.

Συνοψίζοντας αγαπητοί bloggers συνιστώ ψυχραιμία ! Το θέμα διαφήμιση σε πρακτικό επίπεδο δεν σας αφορά ούτε πρόκειται να δείτε τίποτα τρομακτικές αλλαγές στην ελληνική μπλογκόσφαιρα, εκτός ίσως από το ότι θα βαρεθείτε να  βλέπετε συνέχεια διαφημίσεις από το Google του τύπου «Κάνε (sic) χρήμα στο διαδίκτυο» 🙂