Τέχηδες*

Από την ηλικία των 12 ετών που αγόρασα τον πρώτο μου υπολογιστή έχω εμπλακεί σε χιλιάδες μαχητικές συζητήσεις γύρω από τους υπολογιστές και την τεχνολογία γενικότερα:

  • BBC vs όλα τα 8μπιτα
  • Γιατί όλοι οι Amstrad είναι μάπα
  • Ποιo είναι το καλύτερο port του Elite;
  • BBC BASIC vs Sinclair QL BASIC
  • Archimedes vs Amiga (και οι δύο μαζί να δουλεύουμε ψιλό γαζί τους PCάδες)
  • Aξίζει να αγοράσει κανείς PC λόγω Windows 3.0;
  • MS-DOS vs DR-DOS
  • Clipper vs Foxpro
  • Windows NT vs OS2
  • Internet Explorer vs Netscape
  • Συμφωνείς ή διαφωνείς με τον Jacob Nielsen;
  • Windows vs Linux
  • ASP vs PHP

και πάει λέγοντας. Οι συζητήσεις ήταν κατά κανόνα παθιασμένες με δεκάδες επιχειρήματα, κόντρα επιχειρήματα, αντιπερισπασμούς, εκρήξεις κλπ και πολλές φορές διαρκούσαν αρκετές ώρες! Επίσης οι ίδιες συζητήσεις επαναλαμβάνονταν με πολύ μικρές παραλλαγές, από τα ίδια πρόσωπα, ξανά και ξανά. Στο 99% των περιπτώσεων κανένας από τους συμμετέχοντες δεν άλλαζε γνώμη, τουλάχιστον όχι μπροστά στους άλλους. Ολοι όμως νοιώθαμε μέσα μας ότι μας ένωνε το πάθος και η αγάπη για το αντικείμενο, γι αυτό κατά βάθος το καταευχαριστιόμασταν.

Οπως γράφω και στo about, η δουλειά μου σχετίζεται με το Internet. Τα πρώτα χρόνια στο τεχνικό κομμάτι. Τώρα κυρίως στο επιχειρηματικό αν και προσπαθώ όσο μπορώ να κρατάω μια επαφή και με τα τεχνικά.  Κι εδώ έχω συμμετάσχει σε πολλές συζητήσεις:

  • πότε θα γινει το μπαμ του internet στην Ελλάδα;
  • τι θα γίνει με τις μετρήσεις;
  • impressions vs χρονοχρέωσης
  • online μέσα vs παραδοσιακών

κλπ κλπ. Και εδώ υπάρχουν τα επιχειρήματα, το πάθος, οι εκρήξεις. Με τον καιρό όμως  βλέπω να λιγοστεύει αυτή η έντονη αίσθηση της αλληλεγγύης που σας περιέγραψα πιο πάνω, ότι δηλαδή πέρα από την προσωπική πορεία του καθενός, όλοι δουλεύουμε σε ένα αντικείμενο που γουστάρουμε. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα, αφενός οι συζητήσεις να μην έχουν την ίδια πλάκα και αφετέρου να λείπει αυτή η γλύκα τις ικανοποίησης που είχες παλιά γιατί ήξερες ότι μπορεί να μην έπεισες το συνομιλητή σου αλλά σίγουρα έστω και απειροελάχιστα τον προβλημάτισες.

Δεν ξέρω αν φταίει το αντικείμενο, η εποχή ή το ότι απλώς μεγαλώνω και βλέπω τα πράγματα διαφορετικά. Τις σπάνιες φορές όμως που συμμετέχω σε μία τεχνική συζήτηση το ευχαριστιέμαι καλύτερα.

Λες;

* O τίτλος του post είναι «κλεμμένος» από ένα φίλο που εδώ και λίγα χρόνια έχει αποσυρθεί από το προσκήνιο και μου λείπει πολύ.

Advertisements

11 Σχόλια

  1. android on

    Ίσως…ίσως λέω, εκείνες οι συζητήσεις να ήταν τόσο παθιασμένες γιατί δεν υπήρχαν οι σημερινές χιονοστιβάδες εξελίξεων. FoxPro vs Clipper?
    Βέβαια και τώρα θα μπορούσες να ξεχωρίσεις 2 αντίπαλα στρατόπεδα, μα για πόσο μένει κάποιος στην κορυφή πλέον.
    Άσε που τότε τούτες οι συζητήσεις ήταν για freaks. Κανονικά freaks όμως (ποιός άλλως θα έγραφε σε BBS;).

    Ναι καλά το είπες…πάθος γιοκ πλέον. Όλα είναι πολυεθνικές και diktiothite.gr

    σέβη

  2. dtsomp on

    Εντάξει, άλλη όρεξη έχεις σαν παιδάκι για καυγά και άλλη ως ενήλικος επαγγελματίας (που έχεις «λουστεί» και κάποια πράγματα που σε ξενέρωσαν στην πορεία). Λογικό το βρίσκω…

    Η αντιπαράθεση όμως με τους φίλους (κυρίως) είναι πάντα πνευματική άσκηση, υγιής εκτόνωση και ευκαιρία για χαβαλέ. Κι ας μην πιστεύουμε πάντα αυτά που υποστηρίζουμε 😉

    ΟΛΟΙ ΟΙ AMSTRAD ΕΙΝΑΙ ΜΑΠΑ; ΑΝΤΕ ΤΡΑΒΑ ΣΤΗΝ ΓΩΝΙΑ ΝΑ ΔΕΙΣ ΑΝ… εχμμ… ας το αναλύσουμε άλλη φορά 😀

  3. Vaggelis on

    Λογικό είναι να έχει «πήξει» το μυαλό μας και πλέον να βλέπουμε (έχοντας οι περισσότεροι και επιπρόσθετες γνώσεις, λόγω σπουδών ή και εμπειρίας) τα πράγματα πιο αντικειμενικά.

    Τρανό παράδειγμα καμμένης στάσης. Φανατικός υποστηρικτής των PC, γιατί απλά 13 χρονών είμουν παραπληροφορημένος από τα έντυπα και από τα ξαδερφάκια που είχαν τις Amiga για παιχνιδομηχανές. Όταν όμως έμαθα αρχιτεκτονική υπολογιστών κατάλαβα τι μάπα είναι οι x86 και πόσο κομψά γινόντουσαν τα πράγματα σε 68k καθώς και την τεχνολογική ανωτερότητα του custom h/w της Amiga.

    Είναι δείγμα ωριμότητας να μην εμπλέκεσαι σε flames ή απλά να έχεις μια πιο ουδέτερη στάση. Ποιός είπε όμως ότι μας αρέσει η ωριμότητα; Προσωπικά θεωρώ ότι είναι ένα βήμα πριν την σήψη. Και εδώ έρχεται το μεγάλο ερώτημα. Γερνάμε μαζί με την τεχνολογία; Κάποιοι ναι, κάποιοι όχι είναι η απάντηση.

    Πάντως μια ωραία τεχνική συζήτηση για το πόσο κακογραμμένος είναι ο kernel των XP ή για το ποιό memory management θα πρέπει να έχει ο πυρήνας του Linux, αν μη τι άλλο, την ευχαριστιέμαι και εγώ.

    Διαφωνώ τέλος, με τους προλαλήσαντες. Πάντα θα υπάρχει χώρος για τους χομπίστες και αυτούς που ψάχνονται. Δείτε το sourceforge μόνο.. Εκατομμύρια ενδιαφέροντα projects. Απόλυτη ελευθερία προγραμματιστικής έκφρασης. Για να μην πω το άλλο, σήμερα κάποιος από οποιδήποτε σημείο του κόσμου έχει τη δυνατότητα απλά να αλλάξει τον κόσμό. Δείτε τα projects όπως το del.icio.us, το YouTube, το Folding at home…

  4. cheaplog on

    Ερμμ, ελπίζω να μη το πάρεις στραβά αλλά ακόμη και από τα παραδείγματα που αναφέρεις, φαίνεται ότι σε όλες τις συζητήσεις μπαίνουν πράγματα όπως οι μονόπλευρες απόψεις, η υπεροψία, η ημιμάθεια, κτλ.

    Για παράδειγμα, μόνο από τα μερίδια αγοράς, συζητήσεις τύπου «BBC vs όλα τα 8μπιτα» και «Γιατί όλοι οι Amstrad είναι μάπα» είναι στη καλύτερη φωνή βοώντος και γενικά φωνή troll που ρωτάς σε φόρουμ για το Οffice πως να βάλεις headers στην εκτύπωση και σου απαντάει βάλε Linux και θα δεις το φως το αληθινό. Θα έλεγα ότι οι μεγάλες ατελείωτες διαμάχες στην αρχή των 80s στην Ελλάδα, και σε αρκετές άλλες χώρες, ήταν «Spectrum vs Commodore vs Amstrad» (αν και στην αρχή παίζαν διάφοροι μπιμπισήδες, άτμοι, ντράγκοι, κτλ.) και μετά «Amiga vs ST» φυσικά.

    Προσωπικά και ενδεικτικά, ήμουνα περήφανος κάτοχος CPC6128 αν και χρόνια αργότερα έφτιαξα ένα emulator για τα μηχανάκια του θείου Clive, και από τους πρώτους (και τους ελάχιστους φυσικά) που αγόρασαν OS2 v2 αν και το πιο χαρακτηριστικό που μου ‘χει μείνει είναι ένας φίλος μου εξίσου πωρωμένος (αγόραζε μέχρι και τα shareware του OS/2) στις πρώτες καταχαρούμενες δοκιμές να φωνάζει στο μικρόφωνο «close, close!, CLOSE, CLOOOSE!» και να του ανοίγουν παράθυρα να ξεκινάει ο εκτυπωτής και βάλε. Και τουλάχιστο για τη πρώτη σκηνή, επειδή τη παρακολούθησα χρόοονια, μπορώ να πω ότι αν και παιδιάστικη, ήταν μαγική και είχε ψυχή, πράγμα που αποδείχτηκε είκοσι χρόνια αργότερα όταν ακόμα το comp.sys.sinclair διοργάνωνε (περίπου) κάθε χρόνο τελετουργικό κάψιμο για Commodore 64.

  5. cheaplog on

    Για να το θέσω διαφορετικά, όταν λες συμμετείχα σε συζητήσεις τύπου «Πανιώνιος vs Ομάδες Α’ Εθνικής» και «γιατί ο Παναθηναϊκός είναι η χειρότερη ομάδα της Ελλάδας», ε κάτι προδίδεις :p

    Τουλάχιστο μη τις λες «συζητήσεις» «γύρω από το ποδόσφαιρο και τα αθλήματα» :p

  6. mpoulis on

    Android, πιστεύω ότι ανέκαθεν είχαμε χιονοστιβάδες εξελίξεων. Δεν έχει αλλάξει κάτι σε αυτό. Απλά όσο περνάνε τα χρόνια η τεχνολογία αφορά ολοένα και μεγαλύτερο κομμάτι του κόσμου στην καθημερινοτητα του. Ταυτόχρονα με το Internet αυξήθηκε δραματικά ο ρυθμός διακίνησης πληροφοριών προς εμάς το κοινό και ταυτόχρονα όλοι εμείς ανταλλάσσουμε συνεχώς πληροφορίες μεταξύ μας. Οπότε, έχουμε συνεχώς αυτή τη χαοτική εικόνα ότι τα πάντα τρέχουν χωρίς όμως να είμαστε σε θέση να πούμε από που έρχονται και προς τα που πάνε.

    Εν μέρη θα συμφωνήσω με τον dtsomp ότι όσο μεγαλώνεις και «λούζεσαι» κάποια πράγματα τόσο περισσότερο αποστασιοποιείσαι. Και σίγουρα πολλές φορές παρασύρεσαι στο να υποστηρίζεις πράγματα που δεν πολυπιστεύεις απλά για τη χαρά της «μάχης».

    Επίσης συμφωνώ με τον Βαγγέλη ότι πάντοτε υπάρχει ο χώρος για τους χομπίστες και ότι συχνά τα σημαντικά ξεκινούν από αυτούς.

    Cheaplog, συμφωνώ ότι οι μονόπλευρες απόψεις, η υπεροψία και η ημιμάθεια υπήρχαν και θα υπάρχουν. Κανένας δεν τα ξέρει όλα, όλοι κάποια στιγή θα την πατήσουμε, όλα είναι μέσα στο παιχνίδι. Απλά ρε παιδί μου όταν διαφωνώ, ακόμη και τώρα, με κάποιον για ένα τεχνικό θέμα στο τέλος μου μένει ένα ωραίο συναίσθημα, ότι ίσως καπου εχω κάνει λάθος, ίσως να το δω κάπως διαφορετικά, ότι στην τελική ξέρω από πριν ότι θα διαφωνήσουμε αλλά θέλω να σε ακούσω. Ε, στα υπόλοιπα θέματα, δεν λέω ότι δεν συμβαίνει αλλά ότι σπανίζει.

    Τα θέματα που έβαλα σαν παραδείγματα προδίδουν πώρωση, ημιμάθεια, προκατάληψη, φανατίλα, σνομπισμό, προβοκάτσια πρόσθεσε ότι θες. Πέρα όμως από όλα αυτά και ανεξαρτήτως ηλικίας, υπήρχε και κάτι βαθύτερο που μας ένωνε και μας παρακινούσε να συνεχίζουμε ξανά και ξανά, γνωρίζοντας εκ των προτέρων ότι δεν θα υπάρξει κάποιο πρακτικό αποτέλεσμα.

    Ισως τελικά η ουσία είναι ότι όσο περνάει ο καιρός παραμυθιαζόμαστε ότι θα υπάρξει και ότι θα έχουμε κι εμείς λόγο σε αυτό με αποτέλεσμα να χάνεται ο αυθορμητισμός και αυτή η γλυκιά γεύση ικανοποίησης που μένει μετά από μία θυελλώδη συζήτηση.

    Τέλος, για τους Amstrad ισως έχετε δίκιο. Η συνεισφορά αυτης της εταιρείας, με το drive των 3’’, στην εξέλιξη των υπολογιστών έχει γράψει την δική της ιστορία… 🙂

  7. SNAFU on

    Καλά, αν είναι να σε στενοχωρήσω, να επανεμφανιστώ .

    Ως προς το θέμα, η πρόχειρή μου συνεισφορά (το blog σου με έπιασε εξ’ απίνης), σχετίζεται με κάτι που είχε πει παλιά ο Β. Σερφ (νομίζω -μπορεί να το είχε πει και ο, θεός φυλάξει, Νεγκροπόντε): κάποια στιγμή το Δίκτυο θα γίνει τόσο καθημερινό όσο και το ρεύμα ή το νερό στα σπίτια μας, οπότε οι εμπαθείς συζητήσεις θα περιοριστούν -εδώ που τα λέμε, με πόσο πάθος συζητάς για το ρεύμα ή το νερό; Οι τέχικες συζητήσεις εξακολοθούν να έχουν πάθος (στο μέτρο που έχουν, τέλος πάντων), επειδή εκεί υπάρχουν ακόμα πράγματα ζωντανά και σε εξέλιξη.

    Ακόμα, οι συζητήσεις περί τέχικων ζητημάτων, συνήθως διεξάγονται βάσει μιας κάποιας επιχειρηματολόγία που (έστω και ακροθιγώς) στηρίζεται σε γεγονότα (hard facts που λένε και οι απόφοιτοι του Ντηρί 😉 Αντίθετα, τα ευρύτερα ζητήματα (όπως η διείσδυση του Δικτύου στον πληθυσμό, οι εμπορικές, κοινωνικές και άλλες διαστάσεις του, η μετατροπή του χρηματικού καπιταλισμού σε πληροφοιακό καπιταλισμό, η κυβερνοκουλτούρα και όλες οι σχετικές βαρύγδουπες ιστορίες -και συχνά, ανοησίες) σπάνια συζητιούνται βάσει τόσο «σκληρών» δεδομένων, με αποτέλεσμα να μένει απο τη συζήτηση μόνο οι προσωπικές απόψεις -και συχνά, το καφριλίκι- ενός εκάστου.

    Βεβαίως το ότι μεγαλώνουμε δεν κάνει τα πράγματα καλύτερα απο πλευράς πάθους . Αν και, υποπτεύομαι, ότι τα κάνει πιο εστιασμένα…

    Γ.

  8. barak on

    Όσο περισσότερο κοινωνικοποιείται κάποιος τόσο λιγότερο φανατίζεται με το οτιδήποτε. Επιπλέον, όλα αυτά προκαλούσαν πάθη γιατί στο φινάλε ήταν ασχολίες που μας άρεσαν και that’s all. Σήμερα πολλές από τις εξελίξεις στο Internet, κι όχι μόνο, επισύρουν φιλοσοφικές προεκτάσεις πάνω στις οποίες είναι άσκοπο να συζητά κανείς. Άμα δηλαδή ο άλλος σου λέει πως το web 2.0 είναι η επιβεβαίωση της δημοκρατίας ή πως το λίνουξ θα βοηθήσει τις αναπτυσσόμενες χώρες λες δεν πάω για κάνα τίλιο. Το γιατί συμβαίνει αυτό, ενώ παλιότερα δεν ίσχυε, είναι μια μεγάλη κουβέντα από μόνο του.

    Τώρα αν κρίνω από την πρόσφατη διαμάχη σου με τον nylon είναι κομματάκι δύσκολο να σου μείνει στο τέλος μια ικανοποίηση καθώς εσύ μιλούσες με hard data που λέει κι ο doctor κι ο άλλος σου έλεγε ιστορίες για ινδιάνους. Πάντως με βάση την ίδια διαμάχη φαίνεται πως δεν εκλείπουν τα πάθη ακόμα και στις μέρες μας.

  9. mpoulis on

    Snafu, και λιγότερο αυθόρμητα θα συμπλήρωνα εγώ [welcome :-)].

    Barak, αστα. Το μόνο που δεν έχει λυθεί ακόμη λόγω του OLPC είναι το ασφαλιστικό. Γιατί άλλα θέματα όπως η παιδεία, η φτώχεια στην Αφρική κλπ έχουν ήδη λυθεί, ή μάλλον υπάρχει το όραμα και η θέληση (πάντα από άτομα περιορισμένης ευθύνης) για να λυθούν. Αλλά αυτό το θέμα μάλλον αξίζει δικό του post.

  10. pascal on

    ΧΑ!
    Εγώ είμαι πολύ περήφανος που συμμετείχα στη διαμάχη nVidia (με την TNT 1 τότε) vs 3dfx (με τη Voodoo2).

  11. uroborus on

    Κοίτα να δεις ποιους βλέπει κανείς… Snafu (αν είσαι ακόμα στα περίξ) δεν ήξερα ότι μεγαλώνεις και εσύ…


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: