Archive for Οκτώβριος 2007|Monthly archive page

Social media και στοχευμένη διαφήμιση

Από τότε που έσκασε η ιστορία με τη Microsoft και το Facebook έχω σπάσει το κεφάλι μου να καταλάβω τι παίζεται. To ποσό που έδωσε η Microsoft είναι εξωφρενικό ενώ εξίσου ακατανόητο είναι και το γεγονός ότι μία εταιρεία εξαγοράζει μόνο το 2% μίας άλλης εταιρείας για άλλο σκοπό πλην του μερίσματος.

Σήμερα όμως διαβάζοντας δύο άρθρα μέσω του vrypan τα οποία αναφέρονται στις αυριανές ανακοινώσεις της Google σχετικά με τα social media το πράγμα αρχίζει να ξεκαθαρίζει.

Το σημαντικότερο περιουσιακό στοιχείο των sites τύπου facebook, hi5, linkedin κλπ είναι τα στοιχεία που έχουν δηλώσει οι χρήστες τους (ηλικία, φύλλο, ακούω ροκ κλπ). Και πιο σωστά περιουσιακό στοιχείο αποτελεί η εμπορική αξιοποίηση τους, δηλαδή η προβολή στοχευμένης διαφήμισης βάσει αυτων των στοιχείων.

Το σερβίρισμα διαφήμισης με βάση δημογραφικά στοιχεία που έχει δηλώσει ο χρήστης δεν είναι κάτι καινούργιο. Το κάνουν εδώ και χρόνια η Yahoo, το hotmail οι nytimes κ.α. μέσα στο περιβάλλον των site τους.

Η είδηση είναι ότι τώρα πάει να φτιαχτεί ένα δίκτυο τύπου adsense που θα σερβίρει διαφημίσεις και σε third party sites στοχεύοντας με δημογραφικά στοιχεία αντί  του περιεχομένου. Δηλαδή ο χρήστης που έχει γραφτεί μια φορά στο facebook, τρώει ένα unique cookie και αν στη συνέχεια επισκεφτεί ένα άλλο site που ανήκει στο ad network του facebook ο adserving κωδικας του facebook θα αντλεί τα στοιχεία του χρήστη και θα σερβίρει σχετική διαφήμιση.

Από την άλλη μεριά το Google θα ανακοινώσει αυριο τα σχέδια του περί δημιουργίας ανοικτής πλατφόρμας για social apps. Ουσιαστικά θα πρόκειται για APIs που θα γίνονται hosted από το Google (εχει σημασία αυτό) και θα χρησιμοποιούνται από δύο μεριές:

1) Τα social networking sites που θα συνεργαζονται με το interface της Google και θα απαντάνε με στοιχεία για τους χρήστες τους (profile information, friends και activities) στις κλήσεις του open social, οι οποίες θα γίνονται από:

2) Τους  developers για social apps που χρησιμοποιώντας το interface της Google  θα μιλάνε με το ίδιο interface με τα παραπάνω social networking sites.

Το προφανές πλεονέκτημα για τους developers είναι ότι θα φτιαχνουν μία εφαρμογή η οποία θα παίζει σε πολλά social networking sites χωρίς αλλαγές. Πολύ καλό, μπράβο Google κλπ. Αλλά γι αυτό γίνεται όλη αυτή η φασαρία ;  Ενα api είναι η απάντηση της Google στην κίνηση της Microsoft ;

Δεν νομίζω.

Η ουσία, κατά τη γνώμη μου, είναι αλλού. Από τι στιγμή που η Google μέσω των APIs  θα λειτουργεί σαν ενδιάμεσος μεταξύ developers και sites σημαίνει ότι η ίδια θα έχει πρόσβαση στα στοιχεία που περνάνε μέσω των APIs και άρα θα μπορεί να τα συνδέσει με το δικό της cookie και να σερβίρει σχετική διαφήμιση στο δίκτυο της!

Ας το δούμε με ένα παράδειγμα: Εστω ότι ο Χ χρήστης επισκέπεται ένα site που περιέχει διαφημίσεις από το Google και κάνει κλικ σε μία διαφήμιση. Αυτομάτως θα φάει ένα cookie μέσω του οποίου το Goofle θα τον αναγνωρίζει μοναδικά. Εστω τώρα ότι ο χρήστης είναι και μέλος, ας πούμε, του hi5 και μέσα στο hi5 εντοπίζει μία εφαρμογή που τον ενδιαφέρει. Και έστω ότι αυτή η εφαρμογή χρησιμοποιεί το Open Social του Google. H εφαρμογή θα αντλεί τα στοιχεία του χρήστη από το hi5 μέσω του open social της Google. Αρα η Google μπορεί να κρατάει αυτά τα στοιχεία και να τα συνδέσει με τo δικό της unique id. Οπότε την επόμενη φορά που ο ίδιος χρήστης θα κάνει κλικ σε ένα Google ad που θα υπάρχει σε ένα άσχετο site η Google θα έχει στοιχεία και για το προφίλ του στο hi5. Σε δεύτερη φάση η Google μπορεί στον adserving κωδικα της να γράφει και third party cookies οπότε πριν δείξει τις διαφημίσεις στη σελίδα του x site να λαμβάνει υπόψη και τα στοιχεία του χρήστη από το hi5!

Καλό?

Για να συνοψίσω η ιστορία έχει να κάνει με το πως θα εκμεταλευτούν, για τα δικά τους διαφημιστικά δίκτυα, οι Microsoft και Google τα στοιχεία που έχουν δώσει οι χρήστες στα διάφορα social networking sites.

Η προσέγγιση της Microsoft είναι σχετικά απλή. Διαλέγω τον μεγαλύτερο, και τον χρηματοδοτώ για να φτιάξει μία διαφημιστική πλατφόρμα τύπου adsense που θα στοχεύει όμως με βάση τα δημογραφικά στοιχεία των χρηστών του.

Η προσέγγιση της Google είναι διαφορετική. Αντί να εξαγοράσω τον ένα ή τους δύο μεγάλους παίκτες (και πότε τελειώνει αυτό;) και λαμβανοντας υπόψη ότι ήδη έχω το διαφημιστικό δίκτυο δημιουργώ μία πλατφόρμα που προσφέρει κάτι χρήσιμο και αντλώ τα στοιχεία από τα social networking sites ως διαμεσολαβητής.

High Fidelity

mfsl.jpg

Χθες ήταν μια πολύ ειδική μέρα. Ανακάλυψα, μετά από αρκετά χρόνια, δύο (ή μάλλον τρία –το ένα διπλό) cd που θεωρούσα χαμένα. Τo The Wall και το Dark side of the moon των Pink Floyd.

Θα μου πείτε σιγά τα αυγά, δεν μπορούσες να τα αγοράσεις; Οχι δεν μπορούσα γιατί δεν πρόκειται για τις κανονικές εκδόσεις που κυκλοφορούν στα δισκοπωλεία και το Internet αλλά για τις περιορισμένης κυκλοφορίας επανεκδόσεις της Mobile Fidelity.

Ανοίγω παρένθεση:

Λίγο μετά το σχολείο κόλλησα το μικρόβιο το hi-fi. Θυμάμαι ότι τα πρώτα λεφτά που έβγαλα τα έδωσα για ένα ζευγάρι ηχεία Mission 751. Μια μέρα λοιπόν κατέβηκα να αγοράσω σε CD το Wall. Στο ράφι υπήρχε το κανονικό και ένα άλλο σε μακρόστενη χάρτινη συσκευασία (οι παλαιότεροι ίσως θυμούνται ότι αυτη ήταν η στανταρ συσκευασία για τα εισαγόμενα από Αμερική). Στο πάνω μέρος της συσκευασίας υπήρχε η ένδειξη «Original Master Recording». Στην αρχή νόμιζα ότι πρόκειται για κάποια «μούφα» έκδοση, επανεκτέλεση κλπ. Μετά κοίταξα την τιμή και έπαθα ένα ψιλοσοκ. Ηταν περίπου 13.000 δρχ όταν το κανονικό έκανε 5.500 περίπου. Το 1991 για έναν δεκαοκταρη αυτά ήταν σοβαρά λεφτά. Κάτι η πολυτελής συσκευασία, κάτι η ένδειξη OMR, κάτι ότι πρόσφατα είχα πάρει και τα καλά ηχεία, τελικά το πήρα. Φτάνω σπίτι, το βάζω στο cd player και… παθαίνω την πλάκα της ζωής μου. Ο ήχος ήταν απίστευτα πλούσιος και μαλακός. Το μπάσο σφικτό και τα μεσαία κρύσταλλο χωρίς όμως να ακούγονται «πλαστικά». Λίγες μέρες αργότερα ένας φίλος έφερε και το κανονικό CD και η διαφορά ήταν σαφέστατη.

Τι εστί λοιπόν Mobile Fidelity; Πρόκειται για μία εταιρεία η οποία επανεκδίδει γνωστά κλασσικά album της rock/pop/jazz σε βινύλιο 180gr, CD και πρόσφατα και SACD. Το μυστικό είναι ότι αναλαμβάνει η ίδια το remastering το οποίο γίνεται πάντα από το original master tape της ηχογράφησης. Με απλά λόγια ο ήχος είναι πάντοτε καλύτερος από το κανονικό cd που κυκλοφορεί στην αγορά. Επίσης η κάθε επανέκδοση κυκλοφορεί  για περιορισμένο χρονικό διάστημα οπότε κάθε cd αποκτά με τα χρόνια και συλλεκτική αξία.

Το προσωπικό μου πρόβλημα τώρα είναι ότι από τη στιγμή που άκουσα ξανά τα συγκεκριμένα cd, κινδυνεύω να …ξανακυλίσω στο ναρκωτικό που λέγεται hi-fi από το οποίο εδώ είχα απεξαρτηθεί. Ναι μεν έχω ένα αξιοπρεπέστατο ηχοσύστημα αλλά τον τελευταίο καιρό χρησιμοποιώ σχεδόν αποκλειστικά τον υπολογιστή ως πηγή, κυρίως λόγω ευκολίας. Κι ενώ είχα συμβιβαστεί ψυχολογικά με την ιδέα του mp3 (μετά από ώρες αναζήτησης για τα σωστά εργαλεία ripping, encoding κλπ), τώρα άρχισα να σκέφτομαι μήπως πρέπει να ξανα ripαρω τα cd μου σε κάποιο looseless format, ανακάλυψα ότι υπάρχουν DACs με usb που συνδεόνται στον υπολογιστή κλπ κλπ. Είμαι σίγουρος ότι οσοι έχετε ασχοληθεί με το άθλημα με καταλαβαίνετε απόλυτα…

ΥΓ1: Οσοι θέλετε να πάρετε μια γεύση και είστε εξοικειωμένοι με κάποιο p2p δικτυο δοκιμάστε με τις λέξεις mobile fidelity, mfsl, ultradisc. Εννοείται ότι εδώ μας κάνουν μόνο looseless formats (flac ή ape) και όχι τα άλλα του διαβόλου.

ΥΓ2: Πως γίνεται η καλύτερη ηχογράφηση που έχω ακούσει ποτέ να είναι ηλικίας 30 ετών;

Anti-frame script

Εστω ότι έχεις στο site σου μια σελίδα με κάτι πολύ χρήσιμο και αυτή η σελίδα καλείται από άλλες σελίδες του site σου από ένα iframe, ένα popup window κλπ. Και έστω ότι δεν θες να σου παίρνει τη σελίδα ο κάθε πικραμένος και να τη βάζει μέσα σε ένα iframe στο δικό του site.

Τότε απλά θα προσθέσεις τον παρακάτω javascript κώδικα στη σελίδα σου:

<script>
 var refurl="";
 try
 {
  refurl=parent.window.location.href;
 }
 catch(err)
 {
   alert("Bad call!");
 }
</script>

H λειτουργία του script είναι απλούστατη. Στην 5η γραμμή γίνεται μία κλήση για να μάθουμε το url του parent window. Εάν το url είναι σε άλλο domain από το δικό μας τότε η javascript θα βγάλει μήνυμα λάθους «Access denied». Κανουμε catch αυτό το λάθος για να δείξουμε ένα μήνυμα. Εάν η σελίδα καλείται από το ίδιο domain τότε η εκτέλεση συνεχίζεται κανονικά.

Mecano

Χθες πήγα στο Gagarin να δω τους Mecano, που αποτέλεσαν για μένα μεγάλο εφηβικό κόλλημα. Για όσους δεν γνωρίζουν οι Mecano ήταν ένα από τα κορυφαία group της post punk περιόδου. Η τωρινή σύνθεση του group περιλαμβάνει μόνο δύο από τα ιδρυτικά μέλη.

Το live ήταν πολύ καλό τηρουμένων των αναλογιών. Δηλαδή ότι βλέπεις ενα group 25 χρόνια μετά από την περίοδο ακμής του με τη μισή σύνθεση και αρκετά επιπλέον χρόνια στην πλάτη.

 Στην αρχή έπαιξαν αρκετά κομμάτια από το καινούργιο τους album «These revolutionary days» τα οποία ήταν αρκετά ενδιαφέροντα. Σε μερικά μάλιστα ο τραγουδιστής Dirk Polak ουσιαστικά απήγγειλε με τη συνοδεία μίας υψίφωνου, η οποία από όσο μπόρεσα να καταλάβω ήταν ελληνίδα. Μάλιστα τα τελευταία δύο χρόνια ο Polak μένει σχεδόν μόνιμα στα Εξάρχεια.

Το πάρτι όμως άρχισε στο δεύτερο μισό της συναυλίας όταν άρχισε να «βρεχει» κομματάρες τη μία μετά την άλλη: Meccano, Permanent Revolt, Untitled, Links κλπ. Δυστυχώς δεν έπαιξε το Εscape the human myth…

Συνοψίζοντας βγήκα από το Gagarin με ένα γλυκό αίσθημα ικανοποίησης  (και ένα μικρό βράχνιασμα) έχοντας προλάβει να δω, έστω και με καθυστέρηση, ένα από τα αγαπημένα μου group. Οσοι ενδιαφέρεστε να γνωρίσετε το group μπορείτε να αγοράσετε τη συλλογή «The half inch universe«. Οσοι δε έχετε σε βινύλιο το Untitled και το Retitled …απλά σας ζηλεύω.

ΥΓ. Οι mecano συμμετείχαν παράλληλα και σε ενα side project, τους Flue. Είχα παλια μια κασσέτα αλλά την έχω χάσει. Εχω φάει όλο το internet αλλά δεν έχω βρει τίποτα. Αν ακούει κάποιος που μπορεί να βοηθήσει…

Εκλογές στο ΠΑΣΟΚ και δημοσκοπήσεις ή όπου ακούς πολλά κεράσια κλπ κλπ

Τις τελευταίες μέρες έχουν δημοσιευθεί πολλές δημοσκοπήσεις σχετικά με τις εκλογές στο ΠΑΣΟΚ. Σε αντίθεση με τις δημοσκοπήσεις που γίνονται πριν από τις βουλευτικές εκλογές όπου σχεδόν πάντα υπάρχει μια ομοιομορφία στις εκτιμήσεις των δημοσκόπων, εδώ τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά. Τα αποτελέσματα τις περισσότερες φορές είναι αντικρουόμενα μεταξύ τους.

Η εξήγηση είναι -κατά τη γνώμη μου- πολύ απλή. Στις βουλευτικές ή τις δημοτικές εκλογές είναι από πριν γνωστό το εκλογικό σώμα. Γνωρίζουμε δηλαδή ότι η Α’ Αθηνών έχει Χ ψηφοφόρους, ο δήμος Περιστερίου Υ κοκ. Νομίζω μάλιστα ότι υπάρχουν και κάποια  δημογραφικά στοιχεία όπως π.χ το ποσοστό ανδρών/γυναικών κλπ. Το πρώτο μέλημα λοιπόν μίας εταιρείας δημοσκοπήσεων είναι να δημιουργήσει ένα σταθμισμένο δείγμα ερωτώμενων. Το δείγμα της δηλαδή αποτελείται ισομερώς από όλες τις εκλογικές περιφέρειες με ποσόστωση ανάλογη με αυτη του εκλογικού σώματος. Το επόμενο πράγμα που θα πρέπει να εξασφαλίσει είναι ότι το δείγμα της έχει δυνατότητα συμμετοχής στις εκλογές. Κι εδώ είναι απλά τα πράγματα αφού η μόνη παράμετρος είναι η ηλικία. Αντε να περιοριστεί και στα ελληνικά επώνυμα έτσι ώστε να αποφύγει τις περιπτώσεις μεταναστών που μενουν μόνιμα κάπου, είναι πάνω από 18 αλλά δεν ψηφίζουν. Το σταθμισμένο δείγμα είναι δηλαδή ο κύριος λόγος που οι εταιρείες πέφτουν σχεδόν πάντα μέσα με σχετικά μεγαλη ακριβεια.

Το πρόβλημα με τις δημοσκοπήσεις γύρω από την εκλογή του ΠΑΣΟΚ είναι ότι δεν υπάρχει προκαθορισμένο εκλογικό σώμα. Θα ψηφίζει όποιος θέλει αρκεί να είναι φίλος ή μέλος χωρίς κανένα άλλο περιορισμό. Αυτό με τη σειρά του καθιστά αδύνατη τη δημιουργία σταθμισμένου δείγματος. Φαντάζομαι ότι οι εταιρείες θα χρησιμοποιούν τα δείγματα των βουλευτικών ή των δημοτικών. Αυτα μπορεί να μοιάζουν με το εκλογικό σώμα που ΘΑ ψηφίσει, μπορεί και όχι. Κανείς δεν ξέρει. Αν μάλιστα λάβει κανείς υπόψη ότι ακόμη και αν η ποσόστωση του δείγματος είναι γεωγραφικά σωστή δεν μπορούμε να ξέρουμε τα χαρακτηριστικά αυτών που θα ψηφισουν στις εκλογές του ΠΑΣΟΚ, τότε οδηγούμαστε στο συμπέρασμα ότι όλες οι δημοσκοπήσεις που κανουν το ερώτημα «Ποιον θα προτιμούσατε για αρχηγό στο ΠΑΣΟΚ»  έχουν την ίδια αξία με τις ψηφοφορίες που γίνονται στο Internet ένα μήνα πριν από τη Eurovision σύμφωνα με τις οποίες είμαστε σίγουρα στη πρώτη πεντάδα….